Rama bhajan

 Bala Kanda RCM. 192. 

Bhaye Pragat Kripala Deen Dayala Lyrics in English

Bhaye Pragat Kripala Deen Dayala Kaushalya Hitakari |

Harshit Mahataaree Muni Man Haaree Adbhut Roop Vichaaree |

Lochan Abhiraama Tanu Ghanasyaama Nij Aayudh Bhuj Chaaree |

Bhooshan Vanamaala Nayan Bisaala Shobhaasindhoo Kharaaree |

Kah Duee Kar Joree Astuti Toree Kahee Bidhi Karaun Ananta |

Maaya Gun Gyaana Teet Amaana Ved Puraan Bhananta |

Karuna Sukhasaagar Sub Gun Aagar Jehi Gaavaahin Shruti Santa |

So Mam Hit Laagee Jan Anuraagee Bhayau Pragat Shreekanta |

Bramaand Nikaaya Nirmit Maaya Rom-Rom Prati Ved Kahe |

Mam Ur So Baasee Yah Upahaasee Sunat Dheer Mati Thir Na Rahe |

Upaja Jab Gyaana Prabhu Muskaana Charit Bahut Bidhi Keenh Chahe |

Kahee Katha Suhaee Maatu Bujhaee Jehi Prakaar Soot Prem Lahe |

Maata Puni Bolee So Mati Dolee Tajahu Taat Yah Roopa |

Keejai Shishu Leela Ati Priyasheela Yah Sukh Param Anoopa |

Sunee Vachan Sujaana Rodan Thaana Hoee Baalak Surabhoopa |

Yah Charit Je Gaavahee Haripad Paavahee Te Na Parahin Bhavakoopa |

Bhaye Pragat Kripala Deen Dayala Kaushalya Hitakari |

Harshit Mahataaree Muni Man Haaree Adbhut Roop Vichaaree |

छंद:

भए प्रगट कृपाला दीनदयाला,

कौसल्या हितकारी ।

हरषित महतारी, मुनि मन हारी,

अद्भुत रूप बिचारी ॥

लोचन अभिरामा, तनु घनस्यामा,

निज आयुध भुजचारी ।

भूषन बनमाला, नयन बिसाला,

सोभासिंधु खरारी ॥

कह दुइ कर जोरी, अस्तुति तोरी,

केहि बिधि करूं अनंता ।

माया गुन ग्यानातीत अमाना,

वेद पुरान भनंता ॥

करुना सुख सागर, सब गुन आगर,

जेहि गावहिं श्रुति संता ।

सो मम हित लागी, जन अनुरागी,

भयउ प्रगट श्रीकंता ॥

ब्रह्मांड निकाया, निर्मित माया,

रोम रोम प्रति बेद कहै ।

मम उर सो बासी, यह उपहासी,

सुनत धीर मति थिर न रहै ॥

उपजा जब ग्याना, प्रभु मुसुकाना,

चरित बहुत बिधि कीन्ह चहै ।

कहि कथा सुहाई, मातु बुझाई,

जेहि प्रकार सुत प्रेम लहै ॥

माता पुनि बोली, सो मति डोली,

तजहु तात यह रूपा ।

कीजै सिसुलीला, अति प्रियसीला,

यह सुख परम अनूपा ॥

सुनि बचन सुजाना, रोदन ठाना,

होइ बालक सुरभूपा ।

यह चरित जे गावहिं, हरिपद पावहिं,

ते न परहिं भवकूपा ॥

दोहा:

बिप्र धेनु सुर संत हित,

लीन्ह मनुज अवतार ।

निज इच्छा निर्मित तनु,

माया गुन गो पार ॥

- तुलसीदास रचित, रामचरित मानस, बालकाण्ड-192.